Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3579 K.2023/13990

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın 14.12.2015 tarihli dilekçesinin içeriğine göre vaki isteminin hakaret suçu yönündün temyiz talebinin reddine dair 09.12.2015 tarihli ek karara karşı temyiz başvurusu niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme de;

1. Sanık ...'ın Hakaret Suçundan Kurulan Temyiz İsteminin Reddine Dair 09.12.2015 tarihli Ek Karar Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede;

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın niteliği ve niceliği gözönüne alındığında, 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesine göre iki milyar lira olan temyiz kesinlik sınırının, hüküm tarihinden önce 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa ile sadece doğrudan verilen para cezalarında 3.000,00 TL'ye çıkarılması nedeniyle,

hükümlü hakkındaki gün adli para cezası olarak verilen mahkûmiyet hükümleri kesin nitelikte olduğu ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz talebinin reddine dair 09.12.2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanık ...'ın Kasten Yaralama Suçundan, Sanık ...'ın Hakaret Suçundan Mahkûmiyetine Yönelik Hükümler Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede;

Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümde cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken "87 tam gün birim sayısı" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata mahiyetinde görülmüştür.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarih, 2015/8-656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3. Sanık ...'ın Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Mahkumiyetine Yönelik Hükümler Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü, sanık ...'ın, sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık O.E.'nin restorantın dışına çıktıkları, sanık ...'ın dışarıda bulunduğu sırada restoranın pencere camına eli ile vurarak içeride bulunan katılanını dışarıya çağırdığı; katılanın tek başına dışarıya çıkıp sanık ...'ın yanına gittiği; sanık ...'ın katılana ''ne bakıyorsun lan'' şeklinde sözler söyleyerek katılanla tartışmaya başladığı; tartışma sırasında sanık ...'ın kafa atarak katılanı yere düşürdüğü;

bu sırada sanık ... ve ...'ın katılana tekme atarak vurmaya başladıkları, bu sırada sanık ...'ın ele geçirilemeyen bir bıçakla katılanı bıçakladığı ve elinde bıçak varken katılana ''seni öldüreceğim'' şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiği; bu sırada olay yerine gelen şahısların tarafları ayırdığı; sanık ...'ın olay yerinden aracı ile ayrılacağı sırada katılan ...'e ''sen göreceksin, bu iş burada bitemeyecek, seni öldüreceğim, ananı s..m, bu iş burada bitmeyecek'' şeklinde sözler söyleyerek katılana alenen hakaret edip, tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması şeklinde gerçekleştiği, tehdit kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince atılı suçtan beraati, eylemin bir bütün halinde silahla yaralamaya suçunu oluşturduğu ve olayın vehameti dikkate alınarak verilecek cezada alt sınırdan ayrılarak sadece silahla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine hem kasten yaralama, hem de silahla tehdit suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,