KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/3647 E., 2023/14008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/382E., 2016/376 K.
- Suçlar
- Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanık hakkında atılı suçtan kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında tehdit suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince
1. Sanığın katılan ...'in kardeşi katılan ...'in facebook adresine "Onunla hesabımı kapatmadan yakalanmayacağım, benim olanı almaya geliyorum ölü veya diri bunu da de ona'' şeklindeki mesajı göndermek suretiyle katılan ... İren'in hayatına yönelik gerçekleştirdiği tehdit eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,
2. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/3647, K. 2023/14008, 2 Kasım 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama