Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3726 K.2023/14787

Sanıklar hakkında katılana karşı kasten yaralama suçlarından neticeten hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında katılana karşı nitelikli tehdit suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 Sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/9644 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanıklar hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 3-e, 106/2-c, 53/1, 54/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.02.2014 tarihli ve 2013/638 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, katılana karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3.Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.02.2014 tarihli ve 2013/638 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin17.09.2019 tarihli ve 2015/12872 Esas, 2019/13760 Karar sayılı kararı ile;

" Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 106/2-a-c madde ve fıkralarındaki iki farklı artırım nedeninin gerçekleşmesi nedeniyle, cezanın alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi,

2-Sanıklar ile katılan ... arasında önceye dayalı husumet bulunması, olay günü katılanın, sanıkların arabasına arkadan çarpıp zarar verdiğinin ve sanıklardan Tamer’i yaraladığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıklar hakkında, tehdit ve yaralama suçları açısından haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/511 Esas, 2019/871 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52/2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, katılana karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106//2-a-c, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri 1.Kararı temyiz ettiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ile katılan arasında önceye dayalı husumet olduğu, 14.11.2013 günü Tamer ve Taner birlikte tanık olarak beyanda bulunan E.Ü.'nün yanına giderek "sen o gün neden araya girdin, ...'i arabaya bindiremedik o gün, ama rahat rahat gezmesin o kimle uğraştığını bilmiyor" dedikleri, tanığın bu durumu katılana bildirdiği, 15.11.2013 günü sanıkların araçla katılanın bulunduğu kahvehane önünden geçtikleri, katılanında araca binerek sanıkların bulunduğu aracı takip ettiği, araçla sanıkların bulunduğu araca arka kısımdan çarparak zarar verdiği,

bunun üzerine benzin istasyonunda sanıkların araçlarından indikleri, Taner'in araçtan inerken eline bıçak aldığı, katılanında araçla peşlerinden gelerek arkadaşları ile araçtan indiği, sanıkların katılana taş attıkları, yere düşen katılanın kalktığında Taner'in elinde bıçak gördüğü, Tamer'in ve katılanın benzinliğin marketine gittiği, Taner'in sanayi tarafına doğru kaçtığı ve ele geçirdiği bıçak ve tornavida ile tekrar olay yerine geldiğinde polis tarafından yakalandığı, anlaşılmıştır.

2. Katılanın beyanları dosya arasında mevcuttur.

3.Tanık E.Ü.'nün katılanın beyanını doğruladığı belirlenmiştir.

4.CD inceleme tutanağında, benzinlik marketinde elinde bıçaklı şahsın görüntülerinin bulunduğu, belirlenmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın araçla sanıkların bulunduğu aracı ısrarlı takip ettiği, araçla sanıkların bulunduğu araca arka kısımdan çarparak zarar verdiği olayda sanıklar hakkında verilen cezada haksız tahrik nedeniyle indirim oranının alt sınırdan uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Öninceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/511 Esas, 2019/871 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Nitelikli Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/511 Esas, 2019/871 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,