Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3762 K.2023/14323

Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası ve 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından,

5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık ... müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılmasının, haklarını ortadan kaldırmayacağı, buna karşılık aynı Kanun'un ikinci fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkeme olduğu anlaşılan ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itiraz isteminin reddi şeklinde değerlendirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin mala zarar verme ve tehdit suçlarına yönelik istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında ise hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... ... hakkında tehdit suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Müvekkilinin beraat etmesine karşın, lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna,

B. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık ...'ın hakaret etmemesi nedeniyle sanıklar hakkında karşılıklı hakaretten ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğuna, 2. Tanıklarının dinlenmediğine, 3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay günü katılan sanık ...'ın diğer katılan sanık ... ...'a hitaben "... seni sinkaf edecek" diyerek hakarette bulunduğu, katılan sanık ... ...'ın ise katılan sanık ...'ın eşine hitaben katılan sanık ...'ı kast ederek "Sen annen gibi kocanı öldüreceksin, bana bırakmayacaksın" demek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan sanıkların ifadeleri ve tanıklar T. K., Y. A. ve K. T.'nin beyanları ile tüm dosya kapsamından, katılan sanık ... ...'ın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair somut delil olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş, katılan sanıkların hakaret suçunu ise karşılıklı işledikleri kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Kendisini vekille temsil ettiren sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de, aynı davada hakaret suçundan da ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanıklar Hakkında Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı Verilmesinin Hatalı Olduğu Yönünden Tanıklar T. K. ve K. T.'nin tarafların karşılıklı hakaret ettiklerini beyan etmeleri karşısında, sanıklar Ayşegül ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tanıklarının Dinlenmediği Yönünden Sanık müdafiince 29.12.2015 tarihli celsede tanık listesinin sunulduğu ancak bu tanıklardan sadece E. A.'nın olay anını gördüğünün belirtildiği, Mahkemece; tanık olarak bildirilen E. A. hakkında dosyanın tefrik edildiği ve aynı olayla ilgili olarak şüpheli konumunda olduğu anlaşılmakla dinlenmesi talebinin reddine karar verildiği anlaşıldığından, gerekçe içeriğine göre kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sair Hususlar Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararında katılan sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,