Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3996 K.2024/2492

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hakaret suçuna ilişkin daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129. maddesindeki özel tahrik hükmü yerine aynı Kanunun genel tahrik kurumunu düzenleyen 29. maddesi uygulanmış ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 440,00 TL, 1.400,00 TL, 1.400,00 TL ve 1.500,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında tehdit, şantaj ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Yasa'nın 106/2-a, 106/1-1, 107/1 ve 116/4 maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 27.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,