Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/422 K.2024/10590

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca nitelikli kasten yaralama suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

1. Sanığın olay tarihinde, ...

Market isimli iş yerine giderek, mağdur ...'den veresiye olarak 1 adet bira vermesini istediği, mağdurun veresiye çalışmadıklarını ve saatin 22.00 itibariyle alkollü içki satışının yasak olduğunu söylemesi üzerine taraflar arasında sözlü tartışma çıktığı, sanığın iş yerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra sanığın tekrar iş yerine geri geldiği, bu sırada mağdurun iş yerinin girişinin önünde bulunduğu, sanığın mağdura yumrukla vurmaya başladığı, mağduru yere düşürdüğü, yerde de vurmaya devam edip mağduru alınan kati hekim raporuna göre;

basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücutta kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde yaraladığı ve akabinde mağdurun cebinde bulunan 500,00 TL nakit parayı alarak olay yerinden uzaklaştığı olayda; mağdurun beyanına göre eylemin iş yerinin önünde olduğu ve buranın iş yerinin eklentisi olduğuna dair dosyada delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile uygulama uygulama yapılıp yapılmayacağı hususunda gerekli araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın 13.01.2022 tarihli duruşmada mağdurun zararını gidermek istemesine rağmen, mağdurun bir önceki duruşmada zararının bulunmadığını ve şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi üzerine, sanıktan suça konu 500,00 TL alınarak dosyaya depo edilmeden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakta ise de; 5237 sayılı Kanun'un 55. maddesi gereğince suçun işlenmesiyle elde edilen veya suçun konusunu oluşturan maddi menfaatin kazanç müsaderesine konu olmak üzere dosyaya depo edildikten sonra, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli, 2022/857 Esas ve 2022/1101 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,