Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/437 K.2024/12832

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanığın, mağdura ait telefonu ve sigarasını 08.10.2017 günü bıçak zoru ile aldığı, 09.10.2017 günü mağdurun telefonunun sanığa ait hat ile kullanıldığı ve 05.11.2017 günü ise ... isimli şahsa ait hat ile kullanılmaya başlandığı, kovuşturma aşamasında ise mağdurun telefonunun sanık tarafından alınmadığını ve zarar talebi olmadığını beyan ettiği, sanığın zararı kovuşturma aşamasında gidermek istediğini söylemesi üzerine sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak cezasında 1/3 oranında indirim yapıldığının anlaşılması karşısında; tanık ... 'ın ifadesine başvurularak telefonu nereden ve ne zaman aldığının tespit edilmesi,

eğer sanık zararı soruşturma aşamasında gidermiş ise sanık hakkında 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin, sanık zararı gidermemiş ise aleyhe temyiz istemi olmadığından kazanılmış hakkının korunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/263 sayılı ilamında da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin tatbik edilmesi nedeniyle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de;

bahse konu ilamda sanık hakkında ilk tekerrür uygulamasına esas alınan Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/740 Esas sayılı mahkûmiyet hükmünün, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle,

öncelikle tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,