Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4531 K.2023/15017

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/13461 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 1106/2-a, 53, 54 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/176 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan;

"Sanık ... hakkında mağdur ...'ı silahla tehdit etmek suçundan TCK'nun 106/2-(a) maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile Mahkememize kamu davası açılmış ise de; eyleminin sair tehdit suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK'nun 106/1-(2.cümle) maddesi hükmünün uygulanmasının gerektiği, TCK'nun 106/1-(2.cümle) maddesi ile eylemin kovuşturulmasının şikâyete bağlandığı, mağdur ... 'ın 11.04.2016 tarihli oturumda şikâyetinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından kamu davasının şikâyet yokluğundan TCK'nun 73/4 maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE," karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.01.2021 tarihli 2016/191938 sayılı,

"Hükümden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve CMK.'nın "Tanımlar" kenar başlıklı 2. maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın "İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi" ifade eder şekilde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen CMK.'nın 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulması" görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri 1.Eylemin şikâyete tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ... ile sanık ...'ın resmi nikahlı evli oldukları, olay günü aralarında çıkan tartışma sırasında sinirlenen sanık ...'ın ilaç içerek kendisini konteynıra kapattığı, bu nedenle ambulans çağırılarak yardım edilmek istendiğinde 05.01.2016 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağına göre; suça konu tabancayı kendisine doğrultarak "gelmeyin yoksa sıkarım" dediği, müdahale edildiği sırada ise tabancayı eşi mağdur ...'a yönelttiği sırada etkisiz hale getirildiği, bu tutanağa göre sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik tehdit içeren bir söz kullanmadığı, sadece suça konu tabancanın ses-gaz tabancası olduğunu bilen mağdur ...'a yönelttiği, anlaşılmıştır,

IV. GEREKÇE

05.01.2016 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağına göre; suça konu tabancayı kendisine doğrultarak "gelmeyin yoksa sıkarım" dediği, müdahale edildiği sırada ise tabancayı mağdura yönelttiği sırada etkisiz hale getirildiği, bu tutanağa göre sanığın mağdura yönelik tehdit içeren bir söz kullanmadığı, suça konu tabancanın kuru sıkı olduğunu mağdurun bilmesi karşısında eylemin şikayete bağlı 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğundan, hukuka aykırılık bulunmamıştır ve tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır..

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/176 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,