Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4540 K.2023/14725

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Körfez

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/335 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve silahla tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 125/1-4, 106/2-a, 53, 58 inci maddeleri uyarınca sırasıyla 6 ay hapis cezası, 3 ay 15 gün hapis cezası, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Cezada indirim yapılması gerektiğine, üst hadden ceza verilmemesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve mağdurun evli oldukları, olay günü sanığın mağdurun kolundan tutarak evin dışına doğru sokağa götürdüğü ve kaldırım taşını alıp "seni bununla öldürürüm, buraya gömerim" şeklinde sözler söylediği ve mağdura sinkaflı hakaretlerde bulunduğu anlaşılmakla sanığın eşe karşı kasten yaralama, alenen hakaret ve silahla tehdit suçlarını ayrı ayrı işlediğinin sabit olduğu mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tehdit suçu yönünden, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Hakaret suçu yönünden, mağdurun 22.03.2016 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiği tespit edilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 73/6. maddesi uyarınca sanıktan şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulmasının gerekmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Kasten yaralama suçu yönünden, mağdurun istikrarlı beyanına göre; eşi olan sanığın kolundan tutup çekmesi nedeniyle kolunda ya da vücudunda herhangi bir yaralama olmadığı, darp ve cebir izinin olmadığı hastaneye gitmek istemediği bu sebeple de dosyada yaralamaya ilişkin bir Adli Raporun da bulunmadığı belirlendiğinden, yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine mahûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/335 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Hakaret ve Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Körfez