Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/47 K.2024/13236

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nın olayın hemen akabinde alınan hazırlık ifadesinde "...kullanmış olduğum ... plakalı araç ile seyir halindeyken arkamdan gelen ve plakasını alamadığım gri renkli Renault marka araç bana çarptı ve aracın sağ ön koltuğunda oturan şahıs araçtan inerek birlikte aracın hasarına baktık, bu sırada araçtan inen bu şahıs bir anda benim çalışır vaziyette bıraktığım aracıma binerek hızla uzaklaştı, diğer araç da bu şahısla birlikte hızla uzaklaştı..." şeklinde beyanda bulunmuş, kovuşturma aşamasında verdiği ifadelerinde ise "... plâkalı araç şahsıma aittir,

olay tarihinde seyir halindeyken arkamdan gelen ve plâkası olmayan Renault marka bir araç bana çarptı, bu çarpma nedeniyle araçtan indim, bu araçtan şoför kısmında eşgalini belirlediğim ve şu anda huzurda bulunan suça sürüklenen çocuk ... kullanmaktaydı, şu anda huzurda bulunanlardan suça sürüklenne çocuk ... araçtan indi, birlikte çarpmadan dolayı hasar olup olmadığını belirlediğimiz sırada aracın anahtarı cebimdeydi, ancak aracım çalışır vaziyetteydi, bu nedenle kapının açılması için anahtara ihtiyaç bulunmamaktaydı, ... araca binerek uzaklaşmaya çalıştı, ben aracı durdurmak için çaba sarfettiğim esnada ...'ın kullandığı araç bana çarptı,

çarpmanın etkisiyle yere düştüm, daha sonra ...'ın kullandığı araçla olay yerinden kaçtı, bu araç içerisinde ... dışında başka bir şahsın bulunup bulunmadığını ben görmüş değilim, aynı gün araç bulunarak tarafıma teslim edildi." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla, katılanın her iki ifadesi arasındaki suç vasfını belirleyecek nitelikte çelişkiler bulunduğu ancak beyanlarının benzer mahiyette olduğu kabul edilerek eksik araştırma ile karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

beyanlar arasındaki çelişki giderilerek suça sürüklenen çocukların katılana araç ile çarpıp çarpmadıkları hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenip, katılana çarptıklarının anlaşılması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin uygulanması, aksi takdirde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendini uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli, 2021/10 Esas, 2021/1751 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,