Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4709 K.2023/15502

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında. 1. Şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2-1, 29, 62, 52, 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’ un 86/2-3-e, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi 1. Aleyhine delil olmadığına, 2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile mağdur ... ... arasında gönül ilişkisi bulunduğu, zaman zaman aynı ikamette kaldıkları ve ilişkiye girdikleri, olay tarihinde aralarında yaşanan sorunlar nedeniyle mağdurun sanığı şikâyet edeceğini söylediği, bunun üzerine sanığın kendisine ait cep telefonunda bulunan daha önce cinsel ilişkiye girdikleri sırada çekmiş oldukları görüntüyü kendisini şikâyet etmesi durumunda internete vereceğini söylediği,

soruşturma aşamasında telefon kolluk görevlilerince incelendiğinde herhangi bir video kaydına rastlanmadığı ancak mağdura ait telefona "sen yarin fark neymi görecen, yalandan kar ma yazdıklarını tek tek sana gösterceğim, yarın oluna olacaklar gördüğünde böyle konuşacan mı, kızın senin vidyonu bi karsa dağıtmadan ben faruk değilim, ben yarin o vidyoyo yayim" şeklinde mesaj gönderildiğinin tespit edildiği ve 18.09.2015 tarih 12.20 saatli tutanağa bağlandığı, söz konusu mesajın sanık tarafından gönderildiğinin sanığın kaçamaklı ikrarı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu,

sanığın ayrıca aralarındaki tartışma devamında mağduru ... ile vurmak suretiyle darp ettiği, mağdurun alınan adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirlendiği, olayda kullanılan kemerin genel özellikleri ve meydana getirdiği sonuçlar dikkate alındığında silah niteliğinde olduğu, açıklanan şekilde sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve şantaj suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Aksi ispatlanamayan ve mağdura gönderdiği tespit edilen mesaj içeriği ile doğrulanan savunmasına göre şantaj eylemini mağdurun kendisini "seni öldürürüm, karının yanına gider her şeyi anlatırım" diyerek tehdit etmesinin etkisiyle, haksız tahrik altında işlediği kabul edilerek bu suçtan hükmedilen cezada 5237 sayılı Kanun' un 29/1 maddesi uyarınca indirim yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Her iki suç açısından da sonuç hapis cezası 7 ay 15 gün olması gerekirken hesap hatası yapılarak 6 ay 22 gün olarak tespit edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilerek hukuka aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Kars