Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4771 K.2024/6309

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği katılan vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği katılan vekilinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı,

B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

1. Sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden şikâyet süresinin geçtiği gerekçesiyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık ... yönünden şantaj suçundan mahkûmiyet için yeterli delil olduğuna, 3. Vesaire, İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Gerekçe bildirmeksizin kararı temyiz ettiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın katılanın iç çamaşırlı haliyle fotoğraflarını çektikten sonra bu fotoğrafları katılanın eşi ve mahalledeki komşularına göstermekle tehdit etmek suretiyle şantaj suçunu işlediği ve diğer sanık ... ile birlikte suça konu fotoğrafları başkalarına göstermek suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, şantaj suçundan somut delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiş, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden ise fotoğrafın 2012 yılı Nisan ayı içerisinde çekilmesine karşın şikâyetin 2013 yılı Nisan ayında yapılmış olması nedeniyle 6 aylık şikâyet süresinin geçirildiği kabul edilerek düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanıklar müdafiine 15.10.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.12.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Her ne kadar sanık hakkında şantaj suçundan zamanaşımı süresi dolmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinde yer alan, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği, sanığın lekelenmeme ... gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mahkemece, suça konu fotoğrafın 2012 yılı Nisan ayı içerisinde çekilmiş olmasına karşın, katılanın 12.04.2013 tarihinde şikâyetçi olduğu ve böylece şikâyet süresinin geçtiğinden bahisle düşme kararı verilmiş ise de; katılan ve tanıkların beyanlarından, suça konu fotoğrafın sanık ... tarafından 10.04.2013 tarihinde tanıklar A. S., A. G. ile B. T.'ye gösterildiği, tanık C.T.'nin ise şikâyet tarihinden yaklaşık 2-3 ay kadar önce arabasının sileceğine suça konu fotoğrafın konulduğunu beyan etmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 134/2. maddesi kapsamında kalan özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa etmek suçunu oluşturduğu ve 6 aylık şikâyet süresinin geçmediği gözetilmeksizin yazılı şekilde düşme kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak, Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 134/2 nci maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 13.03.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,