Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4989 K.2023/15744

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/896 Esas, 2016/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması, hak yoksunlukları ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesi, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Eksik inceleme ile karar verilmiş olup, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde iş yeri önünde müşterisi aracından malzeme yüklemekte iken eş olan temyiz dışı şikâyetçi sanıklar Mustafa ve Sema'nin park halindeki aracın yolu kapatması nedeniyle geçemediklerinden bir müddet bekleyip bilahare Mustafa'nın uyarısı ile sanık ...'ın aracı çektirip yolu açması ile uzaklaştıkları, bu olaydan dolayı Sema'nın kardeşi olan şikâyetçi Münire'nin evinin penceresinden sanık ...'a laf atması sonucu başlayan tartışmada sanık ...'ın işyerinden aldığı adli emanette kayıtlı bıçağı doğrultarak kapısına yaklaşıp kapısını tekmelediği ve şikâyetçiye hitaben "Ben ekmeğimin peşindeyim, beni buradan kimse çıkaramaz,

beni buradan çıkartacak adamın amına korum, çık seni öldüreceğim" demek suretiyle silahla tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; şikâyetçi ifadeleri, sanık ikrarı ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Şikâyetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın ikrar içeren savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/896 Esas, 2016/931 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,