Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5197 K.2024/5190

Katılan sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle temyiz edilemeyeceği anlaşılmıştır. 2. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kesin nitelikte olduğundan temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

3. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Katılan sanıklar ... ve ...'ın silahla tehdit suçundan yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin katılan sanık ... yönünden 12.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı, katılan sanık ... hakkında ise zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.01.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

A. Katılan Sanık ...

Hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçundan Verilen Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına Dair Karar Yönünden Katılan sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı ve kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Katılan Sanık ...

Hakkında Hakaret Suçunda Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasa'nın 317 nci maddesi gereğince katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının Tebliğname'ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, C. Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü ile Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/233 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,