Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5374 K.2024/236

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı 310 uncu Kanun'un maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2013/9 Esas, 2015/517 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 106/2-a, 43, 62/1,54 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması, sanık ... hakkında basit yaralama ve hakaret suçlarından Aynı Kanunun 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 23/1-8 hükümleri gereğince ayrı ayrı düşmesine, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 23/1-8 hükümleri gereğince düşmesine, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

I.Mağdur ...'in Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede. Mağdur ...'in yargılama aşamasında şikayetçi olmaması, yargılama sırasında kendisine Baro tarafından atanan vekilin de davaya katılma talebinin bulunmaması nedeniyle, katılan sıfatını almayan ...'in hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdur vekili temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II.Sanık ...

Hakkında Silahla Tehdit Suçlarından Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli ve 2013/9 Esas, 2015/517 Karar sayılı kararı yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının,