Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5491 K.2024/3826

Mala zarar verme suçunun, yakarak, yakıcı ve patlayıcı madde kullanarak işlenmesi halinde 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152/2-a maddesinin uygulanabileceği, sanıkların mala zarar verme eylemini silahla ateş etmek suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle bu maddenin uygulanmasının mümkün olmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 151/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/2.a.c ve 151/1 maddelerinde tanımlanan silahla tehdit ve mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 11.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıkların temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı 2 adet dolu av fişeği, fişek tapası ve boş şarjörün sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,