Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5534 K.2023/9526

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cide Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2009 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Cide Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 tarihli ve 2009/193 Esas, 2011/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62/1 inci maddeleri uyarınca 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlendiği, bu kararın 01.04.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın 14.02.2014 tarihinde işlediği kasten basit yaralama suçundan ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/206 Esas, 2014/530 Karar ile 19.11.2014 tarihinde kesin olarak 3.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiğinin ihbarı üzerine, Cide Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli, 2015/136 Esas, 2016/85 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2021 tarihli ve 2016/164449 sayılı düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi. 1. Gerekçe belirtmeksizin cezanın temyiz edilmesini istediğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 02.00 sıralarında eşi ile birlikte iş yerini kapatıp evine giderken yol üstünde bir kafede oturan katılanın yanına gelen sanığın, üzerindeki iki bıçağı çekerek, "seni delik deşik ederim öldürürüm bana olan borcunu öde diyerek" tehdit ettiği sırada tanıkların araya girerek sanığı engellemeye çalıştıkları ve polise haber verdikleri, kısa bir süre sonra olay yerine gelen kolluk güçlerince sanığın yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalardaki ifadelerinde, (1) No.lu bentte belirtildiği gibi olayın gerçekleştiğini belirterek daha önce ortak olduğu dönemde yanlarında çalışan sanığın, ortaklıktan ayrılınca ortağıyla çalışmaya devam ettiğini, sanığa parasını ödediğini ve borcunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık savunmalarında, katılandan alacaklı olduğunu olay günü alacağını istediğinden borcunun olmadığını söyleyince kendisini kaybettiğini ve bıçak çekerek borcunu ödemesini istediğini beyan ederek suçlamayı ikrar etmiştir. 4.Tanıklar P.H. ve H.E.'nin olay bölümüne uygun şekilde beyanda bulundukları görülmüştür. 5.Kolluk tarafından 30.07.2009 tarihli olay tutanağı dava dosyası içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında katılan, sanık ve tanık beyanlarından, sanığın katılana bıçak çekerek alacağını ödemesini isteyip aksi halde öldürmekle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın katılana yönelik eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka kesin aykırılık hali olarak saptanmıştır.

2. Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve CMK’nın 230 uncu maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi,

hukuka kesin aykırılık hali olarak saptanmıştır.

V. KARAR