Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5934 K.2024/3423

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararı ile; a) Sanığın katılan ... ve müşteki ...'a yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b) Sanığın katılan ...'a yönelik silahla basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. c) Sanığın müşteki ...'a yönelik alenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1.740 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 01.02.2021 tarihli ve 4-2016/225268 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Özetle 1. Mevcut delil durumu itibariyle isnat edilen suçların sübuta ermediğine, 2. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 3. Olay sırasında elinde bulunan silah görünümlü çakmağın silah olarak değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinde olay yerinde katılan ... ile tartıştığı ve katılanı bıçak ile basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilir şekilde yaraladığı, daha sonra katılanın işletmeye kaçtığı, sanığın da katılanın peşinden elindeki bıçakla ve tabanca görünümlü çakmakla işletmeye girdiği, sanığın içeri girdiğinde tabanca görünümlü çakmağı müşteki ...' a doğrultarak "nereye lan" dediği, daha sonra ...'a "ha bu bizim orospuymuş" diyerek hakaret ettiği, tabanca görünümlü çakmağı katılan ve müştekiye doğrultarak üzerine atılı tehdit suçunu işlediği iddia ve kabul edilen dava konusu olayda.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine uyan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında Mahkemece mahkûmiyet hükmünün verildiği 10.03.2016 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

VI. KARAR

I. Sanık Hakkında Silahla Basit Yaralama ve Hakaret Suçlarından Verilen Karara İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve itiraz mercii tarafından itirazın değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kemer

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,