Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6147 K.2024/312

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2014/762 Esas, 2015/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 51. ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.02.2021 tarihli ve 2016/320141 sayılı, hükmün bozulması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. İsnat edilen suçun unsurları hakkında kararın gerekçeli olmadığına, olayda tehdit suçunun vücut bulmasına sebebiyet verecek herhangi bir fiil isnadı bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. İddianame içeriğine ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde şikâyetçi ...'ın, sanığa verdiği çek nedeni ile bahse konu çekin ödenmemesi sonucu girişilen icra takibi için mağdur icra memuru olduğu halde sanığın iş yerine icra emrinin infazı (haciz işlemi) için gidildiğinde sanığın hazır bulunan şikâyetçi ... ile tartışmaya başladığı, haciz tutanağına göre sanığın şikâyetçi ...'a "borç senin ödemen gerekir" şeklinde söz sarf ettikten sonra masa çekmecesinden çıkardığı emanette kayıtlı gaz tabancasını göstererek "silah ile seni vuracağım" şeklinde tehdit içerir sözler sarf etmesi şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen olayda;

sanığın eyleminin hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturacağı, bu suç kapsamındaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; sanığın şikâyetçiden alacaklı olduğu konusunda herhangi bir ihtilaf bulunmadığı dolayısıyla sanığın eyleminin hukuki alacağını almak amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu,

5237 sayılı Kanun’un 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-a maddesi uyarınca verilen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 31.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2014/762 Esas, 2015/698 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’deki gerekçeye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,