Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6181 K.2024/8098

1. Sanık ...'ın en son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin aynı olması nedeniyle, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adrese, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre, muhtara imzası karşılığı tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle 11.04.2016 tarihli tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 25.04.2016 tarihinde hakkında verilen kararlara karşı temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a (5320 sayılı Kanun) eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Sanığın yargılandığı nitelikli tehdit suçu için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında nitelikli tehdit suçu için 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR