Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6218 K.2024/5601

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık temyiz dilekçesi içeriğinde hakkında verilen silahla tehdit suçu ve kendisine yönelik eylemden dolayı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ertelemeye yönelik mahkûmiyet kararları ile ilgili temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla.

Hükmün incelenmesinde sanık ... hakkında sadece silahla tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan dolayı da hükmün 2-b bendinde ve 3-b bendinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün 4-b bendinde erteleme kararı verilmesi nedeni ile.

A.Sanık ...'a Yönelik Hükmün 2-b ve 3-b Bentlerinde Belirtilen Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden, Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan ve Sanık ...'a Yönelik Eyleminden Dolayı Hükmün 4-b Bendinde Belirtilen Sanık ...

Hakkındaki Kasten Yaralama Suçundan 3 Ay 10 Gün Hapis Cezasına Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede.

Sanık ... hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43, 29. maddesi uyarınca ve sanık ... hakkındaki hükmün 4-b bendinden belirtilen 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 27.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğundan, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,