Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6611 K.2024/9704

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Sanık ...'a atılı silahla tehdit, kasten yaralama, sanıklar Ercan ve Tevfik'e atılı hakaret suçlarından eylemlerine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 23.06.2015 tarihli mahkûmiyet tarihinden, inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Her ne kadar sanık ... hakkında tehdit suçundan zaman aşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Kanun' un 223/9. maddesinde, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

1.Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, sanık ... hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede.

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı paragraflarından açıklanan nedenlerle Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ... ve katılan sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki suçlara yönelik kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 2.Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hüküm yönünden yapılan incelemede.