Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6718 K.2024/2832

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.01.2010 tarihli ve 2009/10517 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.Van

4. Asliye Ceza mahkemesinin, 18.01.2011 tarihli ve 2010/41 Esas, 2011/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2 ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 2.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası geregi tüm suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 09.02.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 30.11.2013 tarihinde kasten yaralama ve tehdit suçlarında mahkûmiyetine karar verilerek bu kararların kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Van

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 2.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Atılı suçu işlediğine dair yeterli delilin olmadığına, şantaj suçunun oluşmadığına ve hükmün açıklanma şartlarının oluşmadığına, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın mağdur ...'in ikametine giderek mağdurun fotoğraflarını çektiğini ve kendisinden uzak durmadığı takdirde bunları internette yayınlayacağını söyleyerek mağdure iradesini etkileyecek şekilde şantajda bulunduğu maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2. Sanığın hazırlıkta ikrarı mevcuttur. 3. Mağdurun eşi ...'in beyanları dosya arasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık tarafından mağdurun fotoğraflarını çekerek internette yayınlayacağını söylemekten ibaret eyleminde kendisine veya başkasına yarar sağlama öğesinin bulunmadığı, bu nedenle Türk Ceza Kanunu'unu 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçunu oluşturmadığı ancak,

Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümlesindeki sair tehdit suçunu oluşturduğu ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

2.Uzlaşma sağlanamaması halinde: 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR