Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7284 K.2024/7748

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında katılan ...'na yönelik nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında katılan ...'na yönelik hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın olay tarihinde katılan ...'ya hitaben, "Çingenelik yapma" şeklinde sözler söylemek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ancak, sanığın sözlerinin, katılanın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğu, aşağılama ve küçük düşürme kastı bulunmadığı anlaşılmakla, hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,