Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7422 K.2024/6028

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I-Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde.

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, tanıkların katılanların anlatımını doğrulamaması karşısında; katılanların soyut beyanı dışında şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığının anlaşılması nedeniyle atılı suçtan beraati yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.