Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7606 K.2024/7525

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu, irade açıklaması şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın tehdit kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.