Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7798 K.2024/9997

Sanıklar Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 ve 125/1-4 maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 22.12.2015 tarihinden, sanık ... hakkında ise mahkumiyet hükmün kurulduğu 23.02.2016 tarihinden, inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmaksızın geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,