Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7855 K.2024/6916

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanıkların olay günü ellerinde tüfekle mağdur ... 'ın kullanmış olduğu aracın önünü keserek, mağdur ...'ya silah doğrultmak suretiyle aracın kapısı açmasını istedikleri, mağdur ...'ı sordukları ve araçta bulamamaları üzerine mağdur ...'nın gitmesine izin verdikleri olayda; sanıkların mağdur ... ...'a karşı iletilmek kastıyla harhangi bir tehdit cümlesi sarfetmedikleri dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmakla sanıkların eylemlerinin mağdur ...