Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8098 K.2024/7443

Yasa'nın geçici 1 ve 5275 sayılı Yasa'nın 101 inci maddeleri gereğince itiraz yolu açık bulunduğundan, talebin itiraz üzerine Ankara

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarih 2016/657 D.İş sayılı kararı üzerine değerlendirildiği, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin kesin nitelikte olması nedeniyle mahkemenin 14.07.2016 tarihli ek kararı ile reddedildiği, ek kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz istemlerinin olmadığı belirlenerek yapılan incelemede.

1. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hüküm kesin olduğundan temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın tehdit suçundan yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 31.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun' un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasanın 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara

36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/748 Esas, 2016/659 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,