Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8230 K.2024/930

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Kamu Malına Zarar Verme, Nitelikli Tehdit Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımlanan tehdit, aynı Kanun'un 265 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme, aynı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan kamu malına zarar verme ve aynı Kanun'un 151 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, emanetin 2012/2882 sırasında kayıtlı 9x19 mm. çap ve tipinde iki adet kovan, teşhis nitelikleri bulunmayan dört adet kurşun parçası, yedi adet mermi çekirdeği gömlek parçası, 9x19 mm. çap ve tipinde dokuz adet kovan, olay yeri görüntülerinin bulunduğu CD, 9x19 mm. çap ve tipinde üç adet kovan, 12 numara bir adet av fişeği kartuşunun dosyada delil olarak saklanmasına, II. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2005 tarih ve 2003/1040 Esas, 2005/1375 Karar sayılı ilâmı uyarınca verilen 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bahse konu dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve uzlaşma sağlanarak İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2019 tarihli ek kararı ile düşme kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının, sanığın başka tekerrüre esas ilamının da olmadığının gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,