Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8678 K.2024/6073

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde.

Sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararın yasal bir haftalık süresinden sonra 28.06.2016 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde.

Sanığın kendisine karşı gerçekleşen ve gerçekleşmesi muhakkak olan haksız bir saldırıya o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı bir biçimde def ettiği olayda, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25 inci maddesi delaletiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,