Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8878 K.2024/6763

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/964 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçları işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile eski eşi olan katılan arasında husumet olduğu, 09.08.2015 günü saat 18.00 sıralarında sanığın, katılanın aracını seyir halinde görünce sinirlendiği, aracın yolunu keserek durdurduğu ve sağ kapıyı açıp katılanı saçından çekerek araçtan çıkardığı ve bu suretle yaraladığı,

katılana hitaben ''seni keseceğim, öldüreceğim'' şeklinde tehdit ettiği ve araçtan aldığı yangın tüpüyle vurarak aracın ön camını kırdığı akabinde katılana ait hata 02.29 ile 13.50 saatleri arasında çok sayıda mesaj göndererek ''şimdi hastaneye geliyorum, bekle bak rezillik nasıl, seni hastanenin içinde rezil edecem bekle, yerin dibine gir, kızlara yollayayım namus abidesi analarını görsünler evli adamlarla anaları" şeklinde mesajlar çektiği olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 193/1 inci ve 196/5 inci maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Hükümden sonra 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi gereğince sanığa atılı tehdit, hakaret ve yaralama suçlarının uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, bu suçlar yönünden taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre işlem yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR