Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8960 K.2024/10040

Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa hükmün tefhimi esnasında temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın 10.07.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren Durağan Sulh Ceza Mahkemesinin 24.02.2011 tarihinde kesinleşen 2010/88 Esas ve 2011/30 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması yerine, karar yerinde gösterilen ilâmın tekerrüre esas alınmış olması hukuka aykırı ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,