Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9144 K.2024/10976

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanığın mağdurlar ..., ... ve Hazime'ye hitaben kendisine araba almalarını istediği, katılan ve mağdurların reddetmesi üzerine sanığın adli emanetin 2012/128 sırasına kayıtlı bulunan bıçağı annesi mağdur ...'nın boynuna dayayarak '' ananı avradını sinkaf ederim, bana araba alın, yoksa senin boğazını keserim'' diye hakaret ve tehdit ettiği, mağdurlar ... ve Hazime'nin araya girmesi üzerine sanığın, mağdurlara hitaben '' sizin de ananızı avradınızı sinkaf ederim,

arabayı bana alacaksınız hepinizi öldürürüm'' dediği eylemi yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,