Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9160 K.2024/1559

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 34/2, 231/2 ve 232/6 ncı maddelerine göre; mahkeme kararlarında, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağı, süreleri ve şekli kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; temyiz süresi bildiriminin de hatalı yapılarak yanıltmaya neden olunduğu anlaşılmakla; sanığın 18.12.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 29/1 inci maddelerinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4 üncü maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 07.12.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,