Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1006 K.2026/92

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2019/383 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 62, 53, 58... . maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2021/1778 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "15/04/2020 gün ve 13100 sayılı resmi gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür." ve "Sanığın birden çok kişi ile birlikte gece vakti silahla işlemiş olduğu nitelikli yağma suçundan hüküm kurulurken sanık hakkındaki cezanın 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h maddeleri gereğince ve alt sınırı 10 yıl hapis cezası

gerektiren suçta üç nitelikli halin birlikte işlenmesi nedeniyle alt sınırdan makul düzeyde daha yüksek oranda uzaklaşılarak ceza belirlenmesi gerekirken temel cezanın 11 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini sanık aleyhine istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi ve hükmün düzeltilmesi nedeni yapılmamış ve bu hususun eleştirilmesi ile yetinilmiştir." eleştirileri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

B. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. Hükmün tefhim edildiği 27.05.2021 tarihli celsede duruşmaya gelmeyen sanık yerine hazır olan sanık müdafiine son söz hakkı verilmediğinin anlaşılması karşısında.

Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.02.2009 tarihli ve 2008/1-172 Esas, 2009/26 sayılı Kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, hükümden önceki son sözün sanık müdafiine verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi