Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1345 K.2024/8680

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.09.2015 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86'ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Adana

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/752 Esas, 2016/866 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86'ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C.

Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/752 Esas, 2016/866 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/2533 Esas, 2023/12506 Karar sayılı kararı ile. "1.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, katılana karşı hakaret ve basit yaralama suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması," Nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. D. Adana

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/584 Esas, 2023/1069 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86'ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Suçları işlemediği, dosyada atılı suçları işlediğine ilişkin somut delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve katılanın olaydan önce ... ilişkileri bulunup ayrıldıkları, bunun üzerine sanığın 26.08.2015 tarihinde cep telefonundan katılana gönderdiği mesajlarla "o. çocuğu, köpek oğlu köpek, nankör it itoğlu it" şeklinde ifadelerle hakarette bulunup, "kafanı koparacağım, yüzüne kezzap atacağım" şeklinde ifadelerle tehditte bulunduğu, 28.08.2015 günü de katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulunduğu görülmüştür. 3. Sanık savunmalarında; katılana mesaj attığını, mesaj içeriğini hatırlamadığını, katılan ile aralarında itiş kakış yaşandığını belirterek tevil yolla ikrarda bulunmuştur. 4. Olay yerini gösterir 279 no'lu belediye otobüsünün görüntü kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Mesaj tespit tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır. 6. Katılanın yaralanmasına ilişkin Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28.08.2015 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanları, sanık savunması, olay yerini gösterir görüntü kayıtları, mesaj tespit tutanağı, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28.08.2015 tarihli doktor raporu karşısında, sanığın tehdit, hakaret ve basit yaralama eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana