Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1804 K.2024/6061

Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ve 2022/372 esas, 2023/112 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.02.2024 gün ve 94660652-105-54-23142-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.02.2024 gün ve 2024/18663 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3. maddesinde, "a) (Değişik: 31.03.2011-6217/23 md.) Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine, b) Üst sınırı beşyüz günü geçmeyen adlî para cezasını gerektiren suçlardan beraat hükümlerine, c) Kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlere, Karşı istinaf yoluna başvurulamaz. (Ek cümle:14/4/2020-7242/17 md.) Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklinde yer alan düzenleme nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/622 sayılı kararıyla verilen 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasının, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği ve 5271 sayılı Kanun'un istinafa ilişkin hükümlerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kesin nitelikte, doğrudan adlî para cezası olduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2020 tarihli ve 2019/13-123 esas, 2020/334 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere,

sanığın adli sicil kaydında yer alan adli para cezasının miktar itibariyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas alınabilecek kaydının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ve 2022/372 esas, 2023/112 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;

hüküm fıkrasından ''Sanığın adli sicil kaydında bulunan İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:2018/312, K:2019/622 Karar sayılı ilâmı tekerrür kapsamında bulunduğundan Türk Ceza Kanunu'nun 58/6 maddesi uyarınca sanığın cezasının, MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,'' ilişkin kısmın çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının AYNEN MUHAFAZASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,