Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1843 K.2025/3258

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlara yönelik yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Olay günü sanık ve suça sürüklenen çocuklar, olay günü parkta oturmakta olan mağdurların yanına giderek sigara istedikleri, sigara aldıktan sonra “Paranızı verin” diyerek para istedikleri, olumsuz yanıt almaları üzerine sanık ...’nin mağdurlara hitaben “Paralarınızı verin, beşe kadar sayıyorum, yoksa sizi döveriz” dediği, akabinde de, sanık ...’nin diğer sanık ...’e “Emaneti çıkar” diyerek tehdit etmesi üzerine, mağdur ...’tan 5,00 TL, mağdur ...’dan 20,00 TL ve mağdur ...’ten de 50,00 TL‘nin alındığı olayda;