Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1869 K.2024/5302

Hükmün yasa yolu açıklaması bölümündeki eksik hususlar nedeniyle, sanık ...'ın temyizinin süresi içinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede. I.Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın anılan suç yönünden temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, II.Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

5271 sayılı Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak.

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı biçimde “eşit şekilde tahsiline” biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 04.10.2023 tarih, 2023/3622 Esas ve 2023/2826 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilen İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2023 tarih ve 2022/640 Esas, 2023/225 karar sayılı hükmünün bu sebep yönünden BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "yargılama giderinin eşit şekilde tahsiline” ilişkin bölümün çıkartılarak, “sanıkların neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine,