Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1972 K.2024/4978

Sanık hakkında şikâyetçi ...'e karşı silahla yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 29.01.2024 tarihli ve 2024/295 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, yasal ve kesin delillere dayanmadığına, iddiaların varsayıma dayalı ve çelişkili olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, yağmaya teşebbüs suçunun oluşmadığına, müştekinin duruşmadaki beyanında sanığın bıçak dayayarak para veya telefon istemediğinin belirtildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'nin 03.07.2023 günü saat 00.30 sıralarında şikâyetçi ...'in kullandığı 35 . .... plakalı ticari taksiye yolcu olarak bindiği, yolda giderken şikâyetçiden geçici olarak kullanmak üzere cep telefonunu istediği, şikâyetçinin yaklaşık 20.000,00 TL değerinde olduğunun ifade ettiği Samsung A32 marka cep telefonunu sanığa kullanıp iade etmesi için verdiği,

sanığın söylediği adrese gelindiğinde daha önce kullanmak amacıyla şikâyetçiden kullanmak için geçici olarak aldığı cep telefonunu şikâyetçiye geri vermeyerek araçtan inip koşarak olay yerinde uzaklaştığı, bu suretle şikâyetçiye karşı gece vakti açıktan hırsızlık suçunu işlediği, zararı giderilmediği tespit edilerek, şikâyetçinin cep telefonunu geçici olarak kullanıp iade etmesi için sanığa vermesi,

zilyetliğin devrinin söz konusu olmaması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. şikâyetçi ...'in gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin polis merkezine giderek müracaatta bulunduğu, olay nedeniyle bilgi sahibi olan ve yanına gelen kardeşi şikâyetçi ... ve yeğeni tanık .... ile birlikte polis merkezinden ayrılırken şikâyetçi ...'in 35 . .... plakalı ticari taksiyle saat 05.30 sularında yola çıktığı, arkasındaki araçta şikâyetçi ... ve tanık .... seyir halinde bulunduğu,

sanığın şikâyetçi ...'in kullanımında olan 35 . .... plakalı ticari taksiyi Selimiye Caddesinde durdurarak yolcu olarak araca bindiği, arkadaki araçta bulunan şikâyetçi ...'in, telefonunu hırsızlayan sanığı tanıyarak, yeğeni ... ile birlikte şikâyetçi ...'i korna çalarak, selektör yaparak uyarmaya çalıştığı, sanığın bu sırada üstünde taşıdığı bıçağı şikâyetçi ...'in boynuna dayayarak aracı sürmesini istediği, şikâyetçi ...'in durumu anlayarak el firenini çekip hareket etmediği,

ardından şikâyetçi ...'in aracının yanına tanık .... ile şikâyetçi ...'ın geldikleri, sanık ...'nin elindeki bıçağı şikâyetçi ...'in boynuna dayar vaziyette gördükleri, sanığın elindeki bıçağı alarak etkisiz hâle getirdikleri ve olay yerinden geçen polis ekibine sanığı ve bıçağı teslim ettikleri, sanığın eylemi sonucu şikâyetçi ...'in basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, bu suretle sanığın şikâyetçi ...'e karşı silahla yağmaya teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek, yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulmuştur.

Sanığın kaçamaklı ikrar içeren savunması, şikâyetçinin beyanları, tanık beyanı, şikâyetçi ...'in yaralanmasına Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu, CD inceleme tutanağı içeriği, olay yakalama ve el koyma tutanağı, ele geçen bıçağa ilişkin ön ekspertiz raporu içeriği ve dosyadaki tüm bilgi ve belgeler dosya içerisinde mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin beyanları, sanığın savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin ... olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemlerinin ... olduğu belirlendiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

I.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde. Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince REDDİNE, II.Sanık Hakkında Yağmaya Teşebbüs Suçundan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 29.01.2024 tarihli ve 2024/295 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir