KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2024/2119 E., 2024/13018 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/2844 E., 2024/47 K.
- Suçlar
- Tehdit, mala zarar verme
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin dosyada delil bulunmasına rağmen beraat verilmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, vesaire yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine ve kararın dayandığı gerekçeye göre, sanıklar hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden; usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/2119, K. 2024/13018, 9 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama