Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/2270 K.2024/7062

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 62/1, 58/6-7, 125/2-1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 18 gün ve 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2023 tarihli ve 2022/1570 Esas, 2023/105 Karar sayılı karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine,

duruşma açılmak suretiyle genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümle, 62/1, 58/6-7, 125/2-1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/216 Esas, 2023/638 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20.11.2023 gün ve 94660652-105-09-20980-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2023 gün ve 2023/125430 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık ... ...

Kesiktaş hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün üçüncü bendinde “sanığın sabıkalı geçmişi, cezanın sanık üzerinde caydırıcı bir etkisinin olmaması dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından ve sanığın uslanmayacağı kanaati hasıl olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki belirlemeye karşın, tehdit suçundan kurulan hükmün ikinci bendinde de aynı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin uygulanmadığı belirtilmesine karşın, tehdit suçuna ilişkin hükmün bir alt bendinde sanığa verilen cezadan,

sanığın sosyal ilişkileri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uygulanarak cezanın 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis cezasına hükmedilmek sureti ile infazda tereddüde neden olacak şekilde çelişkili hükümler kurulmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ