Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/24 K.2025/9015

Sanığın temyiz talebinin, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezasına" yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına, sanık hakkında cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "5 yıl 10 ay hapis cezasına" yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına, sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "6 ay 7 gün hapis cezasına" yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına,

yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüge giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünün ortak hükümler kısmının 7 nci maddesinin ikinci fıkrası "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz" hükmüne havidir.

Temyiz incelemesine konu eylem için mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezasına" ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın ve sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "6 ay 7 gün hapis cezasına" yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının temyizi kabil olmadığı anlaşıldığından,