Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/327 K.2024/9299

Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2019/297 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2009 tarihli ve 2009/43692 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca, cezalandırılmaları istemi ile kamu davaları açılmıştır. 2. Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2011 tarihli ve 2009/28 Esas, 2011/149 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2011 tarihli ve 2009/28 Esas, 2011/149 Karar sayılı kararının nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/7233 Esas, 2015/10240 Karar sayılı kararıyla; "... 1-Müştekisi ve olayı aynı olan eylemle ilgili önceden Gaziantep

9. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı ve yapılan UYAP sorgulamasında bu davayla ilgili Yargıtay 13.CD'nin 21.10.2014 tarihli 2014/1646 Esas-2014/28858 Karar sayılı kararı ile delilleri tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan söz edilerek bozma kararı verilmiş olması ve Gaziantep

9. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası ile bu dosya arasında suç ve sanıklar itibariyle fiili irtibat bulunması nedeniyle dosyalar birleştirilerek birlikte görülmesi gerekirken buna uyulmayarak yazılı şekilde karar verilmesi 2-Kabule göre de; a-Mahkemece müştekinin zararının soruşturma aşamasında tazmin edildiğinin kabulü hususu dikkate alındığında TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca sanıkların cezalarından 1/2 oranından daha fazla oranda indirimin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, b- T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, c-Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmaması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmistir.

4..Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2017 tarihli ve 2016/126 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5..Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2017 tarihli ve 2016/126 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararının nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararının sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... bakımından ise; sanık ...'nin temyizi üzerine Yargıtay

17. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2017/3442 Esas, 2019/932 Karar sayılı kararıyla; "...Dairemizin 26/11/2015 tarih, 2015/7233 Esas ve 2015/10240 Karar sayılı kararı ile delilleri tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, dosyanın Gaziantep

9. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyası ile birleştirilerek görevsizlik kararı ile Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekçesiyle bozulmasına rağmen, Ağır Ceza Mahkemesindeki dosyanın karara çıktığından bahisle görevsizlik kararı verilmeksizin yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması," Nedeniyle sanık ... yönünden bozulmasına karar verilmistir. 6.Gaziantep

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2019 tarihli ve 2019/189 Esas, 2019/188 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında eylemlerinin yağma suçunu oluşturabileceğinden 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın Görevli Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 7.Gaziantep

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2019/297 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendii 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8.Dairemizin 13.04.2023 tarihli ve 2022/ 2224 Esas, 2023/ 10025 Karar sayılı kararıyla; " ...Dosya içerisinde suç tarihi 05.10.2009 olan olay gününe ilişkin başta mağdurun kollukça alınan beyanı ile diğer soruşturma evraklarının asılları veya onaylı suretlerinin denetime olanaklı dosyada bulundurulmadığı gibi bahsedilen evrakların bulunması muhtemel olan ve bu dosya ile arasında suç ve sanıklar itibariyle fiili irtibat bulunduğu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi vasıtası ile yapılan incelemede Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/58 Esas sayılı olduğu anlaşılan dosyanın da onaylı bir örneğinin dosya içerisinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında öncelikle belirtilen olay günü ve sonrasına ait soruşturma evrakları ile bağlantılı dosyaya ait evrak asılları veya onaylı suretlerinin temin edilip Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde dava dosyasına eklenerek incelenmek üzere dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE," karar verilmiştir.

9.Dairemizin 13.04.2023 tarihli ve 2022/2224 Esas, 2023/10025 Karar sayılı tevdii kararı gereği yerine getirilerek dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Hanipçi Müdafiinin Temyiz Sebepleri. 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Vesaire, B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri. 1.Suçların işlendiğine yönelik delil bulunmadığına, 2.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 3.Mağdurun soyut beyanına göre hüküm kurulduğuna, 4.Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 5.Fazla ceza tayin edildiğine, 6.Savunma hakkının tanınmadığına, 7.Vesaire, C.Sanık ...'in Temyiz Sebepleri.

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine, somut delil bulunmadığına, hükmün lehine bozulmasına, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdurun ATM'den 800,00 TL para çektiği, sanıklarında bozuk para meselesi nedeniyle göstermelik tartışma ortamı yarattıkları, mağdura yanaştıkları, bozuk para meselesi nedeniyle kavga ettiklerini gören mağdurun kavgayı önlemek amacıyla yanında bulunan 800,00 TL'yi sanıklara teklif ettiği, bunun üzerine sanıkların iştirak halinde mağdurun elindeki 800,00 TL'yi çekip aldıkları ve mağduru arkasından tutarak kovalamasını engelledikleri anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmalarında atılı suçu inkar ettikleri anlaşılmıştır. 3. Mağdurun sanıkları teşhis ettiği ve oluşa uygun beyanda bulunduğu belirlenmiştir. 4. Mahkemece, Hukukî Süreç baslığı altında (3), (5) ve (8) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ve tevdii ilâmlarına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildigi belirlenmistir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak. 1.Sanık ... hakkında 22.02.2017 tarihli mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, aynı tarihli kararda mahkûmiyet hükmü verilen sanık ...'nin ise temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay

17. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2017/3442 Esas, 2019/932 Karar sayılı ilamı ile sadece sanık ... yönünden 22.02.2017 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiş olduğu dikkate alınmaksızın sanık ... hakknda bahsedilen bozma sonrası yapılan yargılamaya sanık ...'in de dahil edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık ... yönünden sanık hakkında kovuşturmanın 10.11.2009 tarihli iddianamenin kabulü kararı ile başladığı, mağdurun talimat mahkemesince alınan 07.06.2010 tarihli beyanında zararının 10 uncu ayın sonunda giderildiğini belirtmiş olduğu gözetilmeksizin zararın kovuşturma aşamasında giderildiği belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 168 nci maddesinin ikinci ve üçüncü maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 168 nci maddesinin birinci ve üçüncü maddesi uyarınca sanık hakkında yapılacak doğru uygulama sonucu belirlenecek cezanın sanığın sonuç ceza bakımından uygulanması gerekli kazanılmış

hak olan ceza süresi gözetildiğinde her durumda daha lehe bir sonuç doğurmadığından bu husus belirtilen sebeple bir bozma nedeni görülmemiştir.

3. Sanık ... hakkında bozma öncesi 22.02.2017 tarihli karar ile 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası verilmiş olduğu halde, aleyhe temyiz de olmadığından, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın en lehe olduğu anlaşılan 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak korunmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün 1 No.lu paragrafında açıklanan nedenle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2019/297 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 4 No.lu bendinin çıkartılarak yerine “Sanık ... hakkında bozma öncesi 22.02.2017 tarihli karar ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ceza süresi bakımından sanık hakkında en lehe kazanılmış hak olduğu anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ceza süresi yönünden kazanılmış hak olarak gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.Sanık ...

Hakkında Nitelikli Yağma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep