Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4044 K.2025/466

Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede.

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, II-Sanık ...

Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/819 esas 2015/841 karar sayılı kararındaki kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınmayacağı, aynı kararda yer alan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.12.2018 tarihli 2017/20782 Esas ve 2018/13678 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında alınan 06.12.2019 tarihli adli sicil kaydında, tekerrüre esas olabilecek nitelikte Ceyhan (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/262 Esas 2014/601 Karar sayılı ilamı gereğince tehdit suçundan verilen 3740,00 TL adli para cezasına ilişkin kesinleşmiş ilam kaydı mevcut ise de; güncel adli sicil kaydında, bu mahkumiyete ilişkin herhangi bir kaydın yer almadığı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde belirtilen ilam yönünden bir ek karar kaydının bulunmadığının anlaşılması dikkate alındığında, Ceyhan (Kapatılan) 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin anılan kararına ilişkin belgeler dosya arasına alınarak,

tehdit suçuna ilişkin ilamın halen geçerli bir ilam olduğu ve yerine getirilme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun tespiti halinde bu suç yönünden 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yönünden uyarlama yapılıp yapılmadığının tespiti, yapılmamışsa bu yönde talepte bulunulup sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,