Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4235 K.2025/2195

KANUNYARARINABOZMA Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 58/7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2014/326 esas, 2018/432 sayılı kararına karşı,

Adalet Bakanlığı'nın 05.06.2024 gün ve 94660652-105-34-4695-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.07.2024 gün ve 2024/65748 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.", 3. fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır." şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/02/2017 tarihli ve 2016/12513 esas, 2017/626 karar sayılı ilâmında yer alan "..5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce 22.09.2004 tarihinde işlenen suç nedeniyle, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın lehe olması nedeniyle uygulandığı durumda;

bu Kanun'un 58. maddesinde bir infaz rejimi olarak düzenlenen, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine sonuç doğuran tekerrür hükümleri uygulanamaz.." şeklinde belirtildiği üzere, Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun’un tekerrürü düzenleyen 58. Maddesinin 6. fıkrasında, tekerrür halinde hükmolunacak cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği, ayrıca cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının hükme bağlandığı,

tekerrürün 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, 5237 sayılı Kanun’unda koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz rejimi kurumu olarak düzenlendiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 tarihli ve 2008/1-57 esas, 2008/74 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 01.06.2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 01.06.2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmadığı,

somut olayda 5237 sayılı Kanun’un lehe kabul edilerek uygulama yapıldığı, suç tarihinin ise 07.02.2005 olduğu nazara alındığında, anılan tarih ve öncesinde yürürlükte olmayan, aleyhe olan ve infazı ilgilendiren tekerrüre ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde.

5237 sayılı Kanun'un lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun lehe kabul edilerek kurulan hükümde aynı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına da karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2014/326 esas, 2018/432 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle,