Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4844 K.2026/1926

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; yapılan inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/320 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 168/3-1, 53... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir. B.

İstinaf Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2024/1899 Esas, 2024/1543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Müvekkilinin mahkûmiyetine için yeterli, inandırıcı delil bulunmadığı, çelişkili şikâyetçi beyanlarının mahkûmiyete esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, olay anında otomobili kullanan müvekkilinin mağdurlardan telefon almadığı gibi cebir veya tehdit eylemlerinde de bulunmadığı, faydalanma unsurunun müvekkili yönünden oluşmadığı, yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Her ne kadar sanık hakkında Sakarya

4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.09.2021 tarih, 2021/4 71... /532 karar sayılı ilamı ile ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan hükmolunan mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak sanığın mükerrirliğine karar verilmiş ise de; anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 250 maddesinde düzenlenen "Seri Muhakeme Usulü" uygulanarak verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.04.2011 tarihli ve 2011/6-84 esas, 2011/55 karar;

yine 28.02.2012 tarihli ve 2011/4-522 Esas, 2012/71 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere temyiz yasa yoluna tâbi olmayan kararların tekerrüre esas alınamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulü itiraz kanun yoluna tâbi olduğundan ve yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da açıklandığı üzere yasa yoluna tâbi olmayan kararların tekerrüre esas alınması mümkün bulunmadığı, ayrıca sanığın güncel adli sicil kaydın tekerrüre esas başka bir ilam da bulunmadığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün, 5271 sayılı Kanun 'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Sakarya

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/320 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararının (A) paragrafının (6) numaralı hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya