Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4933 K.2024/12661

Sanık hakkında kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın katılan ...'nın montunu beğendiğini söyleyerek fotoğraf çektirmek için vermesini istediği, katılan ...'ın montunu sanığa vererek sanığın cep telefonuyla fotoğrafını çektiği, sonrasında sanığın katılandan cep telefonunu aldığı ancak montu iade etmediği, katılan ...'ın geri istemesi üzerine "mont benim oldu" diyip uzaklaşmaya başladığı, katılan ... ile arkadaşı katılan ...'nın sanığın peşinden gittikleri, sanık ile katılanlar arasında çıkan arbedede sanığın katılan ...'i ittirerek düşürüp basit tıbbı müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı,

elini belindeki bıçağa götürürek "sizi delik deşik ederim" demek suretiyle katılanlara tehditte bulunduğu, bunun üzerine katılan ...'ın direncinin kırıldığı ve polisi arayarak ihbarda bulunduğu, bu aşamada olay yerinden uzaklaşırken sanığın suça konu montu parktaki bir ağacın üzerine atarak kaçtığı olayda; yağma eyleminin tamamlandığının gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

2.Katılan ...'ın şikayeti üzerine sanığın suça konu montu parktaki bir ağacın üzerine atarak soruşturma aşamasında katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2024/1904 Esas, 2024/1799 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, aynı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adıyaman

3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Olay tarihinde sanığın katılan ...'nın montunu beğendiğini söyleyerek fotoğraf çektirmek için vermesini istediği, katılan ...'ın montunu sanığa vererek sanığın cep telefonuyla fotoğrafını çektiği, sonrasında sanığın katılandan cep telefonunu aldığı ancak montu iade etmediği, katılan ...'ın geri istemesi üzerine "mont benim oldu" diyip uzaklaşmaya başladığı, katılan ... ile arkadaşı katılan ...'nın sanığın peşinden gittikleri, sanık ile katılanlar arasında çıkan arbedede sanığın katılan ...'i ittirerek düşürüp basit tıbbı müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı,

elini belindeki bıçağa götürürek "sizi delik deşik ederim" demek suretiyle katılanlara tehditte bulunduğu, bunun üzerine katılan ...'ın polisi arayarak ihbarda bulunduğu, bu aşamada olay yerinden uzaklaşırken sanığın suça konu montu parktaki bir ağacın üzerine atarak kaçtığı olayda; uyuşmazlık sanığın yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı hususundadır. Somut olay değerlendirildiğinde.

Malın sahibi, kolluk görevlileri veya olaya tanık olan kişilerin hukuken zilyedin zilyetliğini koruma ve suçluyu yakalama yetki ve haklarının olduğu, sanık henüz suça konu mont üzerinde hakimiyet tesis etmeden yani katılan ...'ın zilyetliği kesin olarak sonlanmadan katılan ...'ın polisi arayarak ihbarda bulunması üzerine sanığın suça konu montu parktaki bir ağacın üzerine atarak olay yerinden kaçması ile sanık yönünden yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı görüşünde olduğumdan karara muhalif kalıyorum.