Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/811 K.2025/11767

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; yapılan inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/54 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik elde ve üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-b, 143/1, 35/1-2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına uygulanmasına, karar verilmiştir. B.

İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3754 Esas, 2023/3392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun’nun 149/1-a-h, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına uygulanmasına, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283/1 maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Şikâyetçi beyanlarının çelişkili olduğu, suç vasfının hatalı belirlendiği, olaya ilişkin düzenlenen tutanağın lekelenmeme hakkını ihlal ettiği, olaya ilişkin düzenlenen teşhis tutanağının usule aykırı düzenlendiği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığa ait güncel adli sicil kaydının incelenmesinde sanık hakkında tekererrüre esas alınan Sanığın, Kocaeli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2009 tarihli 29.07.2018 kesinleşme tarihli 2009/279 esas ve 2009/332 Karar sayılı ilamı ile işlediği kasıtlı suçtan dolayı hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının kesinleşme tarihinin 04.04.2016, yerine getirme tarihinin ise 29.07.2018 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıllık süre geçtikten sonra yargılamaya konu işleyen sanık hakkında belirtilen hükmün tekerrüre esas alınma koşulları bulunmadığı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan ve suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınma şartları bulunan İstanbul

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli, 2020/12 Esas ve 2021/292 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak veya bulundurmak suçundan hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kesinleşme tarihinin 16.09.2021 olduğu ve kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin sanığın nitelikli yağma suçundan mahkumiyetine yönelik hükmünün, 5271 sayılı Kanun 'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3754 Esas, 2023/3392 Karar sayılı kararının tekerrüre ilişkin paragraf hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığın İstanbul

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli, 2020/12 Esas ve 2021/292 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak veya bulundurmak suçundan hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün kesinleşme tarihinin 16.09.2021 olduğu ve kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas alınma koşulları bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE,

ayrıca mükerrir sanık hakkında hükmolunan cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," paragrafı yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi